Πώς καταλαβαίνεις την κακή κουλτούρα επιχείρησης

Culture eats strategy for breakfast.
Peter Drucker

Τι να κρατήσεις (Takeaways)

Η οργανωσιακή κουλτούρα είναι μία από τις έννοιες που όλοι συζητούν (εκ των υστέρων), αλλά ελάχιστοι ασχολούνται ‘live’ την ώρα που διαμορφώνεται. Συνήθως συζητιέται όταν κάτι δεν πάει καλά, πχ. αυξημένες αποχωρήσεις, εσωτερικές τριβές, αδυναμία εκτέλεσης. Τότε είναι ήδη αργά για «εύκολες λύσεις».

Η κακή κουλτούρα δεν εμφανίζεται απότομα. Χτίζεται μέσα από μικρές παραχωρήσεις, την ανοργανωσιά, τις σιωπές των εργαζομένων και τις αντιφάσεις ανάμεσα σε αυτά που λέγονται και σε αυτά που πραγματικά γίνονται. Δεν χρειάζονται surveys για να την καταλάβεις, φαίνεται στα μικρά…

Πως την αναγνωρίζεις;

Η κακή κουλτούρα δεν φαίνεται από slogans, ή σε εταιρικά slide decks. Φαίνεται κυρίως από συμπεριφορές: παράπονο που δεν εξυπηρετείται, αδιαφορία της πωλήτριας, διαρκής καθυστέρηση παράδοσης έργου, ο μονίμως παραπονούμενος εργαζόμενος ότι δεν προλαβαίνει, ο απότομος τόνος φωνής κ.ά…

Ένα πρώτο σημάδι είναι η (ηχηρή) σιωπή. Οι άνθρωποι σταματούν να μιλούν ανοιχτά, δεν προτείνουν βελτιώσεις, σαν να μην είναι εκεί. Η σιωπή / συμφωνία / αποδοχή με νεύμα δεν σημαίνει ότι «ευθυγραμμίστηκαν» με το σκοπό της ομάδας / επιχείρησης. Συνήθως σημαίνει, πως είναι αλλού και έχουν γίνει παθητικοί.

Δεύτερο σημάδι είναι η ασυνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων. Δεν είναι μόνο το “αφεντικό” αλλά όλοι στον οργανισμό! Λέμε συνεργασία, αλλά ο καθένας εννοεί τα δικά του. Κοινό σχέδιο, αλλά γίνεται με ατομικούς / “πολιτικούς” ελιγμούς. Μεράκι και ποιότητα, αλλά όλα γίνονται με ταχύτητα που δεν επιτρέπει ποιότητα. Και σε αυτά είμαστε συμμέτοχοι ΟΛΟΙ! Οι άνθρωποι δεν ακολουθούν αξίες, ακολουθούν κακές πρακτικές που βλέπουν ότι λειτουργούν / ισχύουν.

Τρίτο, η κακή κουλτούρα αποτυπώνεται στον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις. Ακόμη και για τα πιο μικρά θέματα, πότε πληρώνουμε! Πότε θα βάλουμε ένα φυτό που μετακινεί την καρέκλα. Αποφάσεις που καθυστερούν υπερβολικά, ή αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση ή λαμβάνονται «εκτός δωματίου» και άρα δημιουργείται ένα περιβάλλον ανασφάλειας (είναι ο ιδιότυπος φόβος …τι θα μας ξημερώσει). Η ανασφάλεια γεννά εσωστρέφεια, όχι ευθύνη.

Ένα ακόμη σαφές σημάδι είναι η ανοχή στη μετριότητα, ή σε λάθος συμπεριφορές. Όταν οι τοξικές συμπεριφορές αγνοούνται, τότε το μήνυμα που περνά είναι πως ο τρόπος, η ηθική, η συνεργασία, η συναδελφικότητα-ομάδα δεν έχουν σημασία. Αυτό διαβρώνει την κουλτούρα πιο γρήγορα και δεν προστατεύει το σκοπό της ομάδας.

Τέλος, η κακή κουλτούρα φαίνεται στον τρόπο που αποχωρούν οι άνθρωποι. Όχι μόνο στο γιατί, αλλά στο πώς. Όταν οι αποχωρήσεις γίνονται χωρίς ανατροφοδότηση (πχ. exit interviews) και χωρίς ενδιαφέρον τι χάθηκε, τότε ο οργανισμός δεν μαθαίνει. Και ό,τι δεν μαθαίνεται, επαναλαμβάνεται λάθος.

Η κουλτούρα δεν «χαλάει», επειδή οι εργαζόμενοι είναι κακοί, ή δεν ακούν το μάνατζμεντ, ή έχουμε Χ συνήθειες, ή μεγάλο όγκο εργασίας. Χαλάει, όταν όλο το σύστημα διοίκησης (από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο) επιβραβεύει λάθος συμπεριφορές. Αυτό είναι επιλογή της διοίκησης, ακόμη κι αν παρουσιάζεται ως τυχαίο γεγονός. Και στην επόμενη δουλειά τους οι άνθρωποι κουβαλάνε κακές μνήμες…

Είμαι ο Τάσος Παγκάκης. Βοηθώ leaders και ομάδες να μετατρέπουν την αλλαγή σε ανάπτυξη, δουλεύοντας στο τρίγωνο Στρατηγικής-Επικοινωνίας-Compliance. Παρεμβαίνω όπου υπάρχει ασάφεια, δίνω πάντα πλαίσιο αποφάσεων, καθαρό narrative και roadmap. Αν θέλεις βοήθεια και κατεύθυνση σε θέματα στρατηγικής, μίλησέ μου και θα σε βοηθήσω.

Related Posts