Η κοινωνία ζητά από τα Brands να αποδείξουν…
Μέχρι σήμερα τα θέματα Περιβαλλοντικής προστασίας ήταν (διαφημιστική) Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη. Οι εταιρίες δήλωναν πώς έκαναν για παράδειγμα ανακύκλωση, ενώ μόλυναν το περιβάλλον με αδιάθετα υλικά ή δεν αποκαθιστούσαν χώρους και κοινότητες που γειτνιάζουν με εργοστάσια.
Τώρα ήρθε η ώρα οι επιχειρήσεις να αποδείξουν πώς ακούν την κοινωνία, ότι σέβονται τις προκλήσεις της εποχής και τους Sustainable Development Goals. Αν δεν το κάνουν, δεν θα βρουν απέναντί τους μόνο τους ακτιβιστές-οικολόγους, αλλά τους πελάτες τους …κάθε μέρα, και καθένα που εκπαιδεύεται με περισσή πληροφόρηση.
Να ανακοινώσουν με διαφάνεια σαφείς δράσεις και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα που: α) μειώνουν χρήση πλαστικών, β) επανασχεδιάζουν ανακυκλώσιμα προϊόντα και συσκευασίες, γ) ανακυκλώνουν τα επικίνδυνα υλικά και δ) βοηθούν στην απομάκρυνση επικίνδυνων υλικών από το περιβάλλον σε συνεργασία με φορείς και ενώσεις πολιτών. Πρέπει να αναλάβουν ενεργό ρόλο, γιατί εκτός από το πιθανό αρνητικό αποτύπωμά τους, που πρέπει να μειωθεί, έχουν υποχρέωση να εκπαιδεύσουν και να δώσουν το καλό παράδειγμα στην κοινωνία, όπως το Lidl …το οποίο τους “έβαλε τα γυαλιά“.
Η μεγάλη αλλαγή στη βιομηχανία
Αν παραθέσουμε τα προϊόντα που χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες πλαστικού από το fast-food industry, τα coffee shops, οδοντόβουρτσες, συσκευασίες καλλυντικών, συσκευές τηλεφωνίας, έως τη βιομηχανία ένδυσης, και τον οικιακό εξοπλισμό -πιστέψτε με- η λίστα είναι τεράστια. Η απαγόρευση πλαστικών πηρουνιών-πιάτων μετά τη σταδιακή απαγόρευση καλαμακίων είναι σημαντική, αλλά ωχριά εμπρός στην αλλαγή που πρέπει να κάνει η βιομηχανία.
Η ατζέντα του Υπουργείου Περιβάλλοντος είμαι σίγουρος πώς έχει αιφνιδιάσει πολλούς επιχειρηματίες και βιομήχανους, αλλά πλέον η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει “πράσινες πολιτικές” παντού σε κάθε industry, αφενός για να καθαρίσει… και αφετέρου για να προσελκύσει επενδύσεις τέτοιου προσανατολισμού.
Οι επιχειρήσεις όχι μόνο πρέπει να αλλάξουν τη συσκευασία Χ, αλλά και την τοποθέτησή τους. Όχι απλά σε κάποιο corporate video! Από το “μέγεθος“, την “ιστορία Χ ετών“, την “πρωτοπορία” και την (επιφανειακά γραμμένη) “Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη” πρέπει να περάσουν σε πράξεις. Σε νέο Marketing position, σε πιο ανθρώπινο storytelling και να δείχνουν την αλλαγή τους, ώστε να δημιουργούν απόθεμα εμπιστοσύνης. Κανείς δεν θα θυμάται το Facebook post XYZ, όλοι θα θυμούνται όμως πώς μια εταιρία έσωσε τον πλανήτη και τα παιδιά μας. Απλά, θέλει κότσια και σύγχρονη σκέψη!
Το brand LIDL
Η μάρκα Lidl πέρασε από το low-price, low quality perception και positioning της πρώτης πενταετίας της στο να θεωρείται σήμερα ισάξιο supermarket με άλλα. Το Lidl που έχει βελτιωθεί πολύ (…δεν πάμε μόνο για χαρτικά και μακαρόνια) επένδυσε στην ταυτότητα, στην καθαριότητα, σε περισσότερους παραγωγούς και κατάλαβε πώς το ‘low-price’ δεν αρκεί.
Είδαμε σεφ να εγγυώνται perceived ποιότητα, να επιδεικνύει δημιουργικότητα στα social media (#apotalidl), να προσφέρει στην κοινωνία. Φαίνεται πως το brand θέλει να ορίσει καλύτερα το τι είναι και το γιατί του. Βέβαια τυπώνει ακόμη τα έντυπά του με αρκετά εκατομμύρια ευρώ (και δέντρα του Αμαζονίου;) λερώνοντας τα γραμματοκιβώτιά μας, αλλά είναι σαφές πώς βελτιώνεται και αλλάζει.
Η Lidl είναι η πρώτη εταιρία που το 2018 απέσυρε τη σακούλα με τα €0,40 και από τότε εξοικονομεί 842 τόνους πλαστικού κάθε χρόνο. Δίνει το παράδειγμα σε άλλες εταιρίες να ακολουθήσουν (όχι μόνο στις σακούλες), αν και προς το παρόν είναι μία πρώτη ενέργεια. Ας εξηγήσουμε ορισμένα απλά πράγματα. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ευαισθητοποιημένος για το Περιβάλλον, για να σοκαριστεί. Η Ελλάδα παράγει περίπου 700.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων κάθε χρόνο. Απορρίμματα που δεν διαλύονται εύκολα… Η αποκατάσταση της γης είναι δύσκολη στις χωματερές, τις ακτές, και τη θάλασσα, ενώ επηρεάζεται επιπλέον ο υδροφόρος ορίζοντας. Ανεπιβεβαίωτες (γιατί δεν υπάρχει εθνικό σύστημα μέτρησης) εκτιμήσεις δείχνουν πώς από αυτό όλο το πλαστικό, οι 11.500 τόνοι καταλήγουν κάθε χρόνο στις θάλασσες, αλλοιώνοντας το φυσικό περιβάλλον, μολύνοντας ή σκοτώνοντας ψάρια. Αν ρωτήσετε ειδικό του ΕΛΚΕΘΕ θα μείνετε άφωνοι με όσα θα σας περιγράψει.
Μπορεί κάποιος να πει… τι με νοιάζει; Μας νοιάζει, γιατί κάθε σακούλα του σπιτιού με οργανικά ή ανακυκλωμένα-πλαστικά απορρίμματα επιβαρύνει ένα κύκλο οικονομίας, κρατικών πολιτικών αποκατάστασης, πέραν των προστίμων που πληρώνουμε στην Ε.Ε. Ας μην αναφερθούμε σε χαρτιά, ταμπόν και πάνες που σε όλη την Ευρώπη πετιούνται στις τουαλέτες, εξαιτίας της έλλειψης Παιδείας ή/και της αδιαφορίας. Το κράτος με τέτοιους όγκους πλαστικών απορριμμάτων δεν μπορεί να κάνει πολλά, παρά μόνο να μας φορολογήσει παραπάνω, για να βρει τα χρήματα μήπως και μειώσει την καταστροφή που ήδη κληρονομούμε στα παιδιά μας. Καταλαβαίνουμε, νομίζω, όλοι. [EDIT: Πολλά μπορεί να αλλάξουν για τη χώρα με το πράσινο νομοσχέδιο του Υπ. Περιβάλλοντος που καταργεί από τον Ιούλιο 2021 τα 10 πλαστικά μίας χρήσης, για να παραδώσουμε ένα καλύτερο περιβάλλον στα παιδιά μας.]
Δείτε το εμπνευστικό TEDx βίντεο για να προβληματιστείτε.
Είμαι ο Τάσος Παγκάκης. Βοηθώ leaders και ομάδες να μετατρέπουν την αλλαγή σε ανάπτυξη, δουλεύοντας στο τρίγωνο Στρατηγική–Επικοινωνία–Εκτέλεση. Παρεμβαίνω όπου υπάρχει ασάφεια, για να δώσω πλαίσιο αποφάσεων, καθαρό narrative και roadmap. Λιγότερο θόρυβο, περισσότερη ευθυγράμμιση, σωστή υλοποίηση. Αν θέλεις ξεκάθαρη κατεύθυνση στη στρατηγική, μίλησέ μου και θα σε βοηθήσω.
