Τι να κρατήσεις (Takeaways)
- Οι ισχυροί ηγέτες δεν βασίζονται στην υπερέκθεση ή στην προσωπική προβολή, χτίζουν εμπιστοσύνη με πράξεις.
- Μόνο η ηγεσία με επίκεντρο τους ανθρώπους δημιουργεί ανθεκτικούς οργανισμούς.
- Το αποτύπωμα ενός ηγέτη κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από το “φαίνεσθαι”.
Πριν πέντε χρόνια, μέσα στην πανδημία, έγραφα για τους CEO που χρειαζόμαστε, αλλά θα ξαναγράψω για το θέμα εξαιτίας της γνωριμίας μου με ένα άνθρωπο που με ενέπνευσε. Είχε ένα όραμα να πετύχει με τις ομάδες του και από την περιγραφή των βημάτων που έκανε, σκέφτηκα, αυτός είναι άλλο φρούτο…
Μου έβγαλε ηρεμία. Ήξερε το θέμα, είχε σχέδιο, παρά τις προκλήσεις που ανέφερε, είχε αυτοπεποίθηση, ενώ συσχέτιζε τα πάντα με τους ανθρώπους του και αναρωτιόταν μόνο μήπως έρθει κάποια μεγάλη κρίση (ακόμη και για αυτό είχε ένα πρώτο σχέδιο). Αν έδινα όνομα σε κάτι τέτοιο, θα το έλεγα “σιωπηλή ηγεσία” (μου ήρθε στο μυαλό τι BS έχω γνωρίσει και ακούσει θεέ μου… κάποτε έπαιρνα brief από ιδιοκτήτρια επιχείρησης και πίσω της ήταν η προσωπογραφία της)!
Με μεγάλο σεβασμό προσεγγίζω το είδος ηγεσίας που είναι ταπεινή, σχεδόν αθόρυβη, που δεν επιβάλλεται με φωνές ή εντυπωσιασμό, αλλά με παρουσία, συνέπεια, σοβαρότητα και ακεραιότητα. Οι πιο σταθεροί ηγέτες συχνά δεν έχουν ανάγκη να φανούν, ή να επιβεβαιωθούν. Δημιουργούν ασφάλεια στην ομάδα, ακούνε περισσότερο, προστατεύουν αντί να κατηγορούν, παίρνουν δύσκολες αποφάσεις χωρίς να τις δραματοποιούν και δεν χτίζουν “cult προσωπικότητα”. Είναι οι άνθρωποι που εμπιστεύεσαι, που ξέρεις ότι δεν θα σε εκθέσουν, που κρατούν την ομάδα όρθια όταν υπάρχει πίεση. Είναι λίγοι, σαν τον ψύλλο στα άχυρα, αλλά είναι έμπνευση για όποιον θέλει να γίνεται καλύτερος.
Η σιωπηλή ηγεσία
Η ηγεσία-θέαμα (υπερέκθεση) είναι πρόβλημα. Η καλύτερη μορφή ηγεσίας είναι συχνά αθόρυβη, λύνει προβλήματα, ακόμη και μέσα σε μικρές ομάδες (διαβάστε για τους ‘pivot men’). Να αναζητάμε εκείνους που δεν εντυπωσιάζουν με λόγια, αλλά με τον τρόπο σκέψης, την ηρεμία, τη συνέπεια και τις πράξεις τους. Αυτοί οι ηγέτες δεν επιβάλλονται, εμπνέουν. Δεν διεκδικούν λιβάνισμα, χτίζουν εμπιστοσύνη. Ακούν, παίρνουν βάρος από τους άλλους και δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου όλοι αποδίδουν.
Σε μια εποχή όπου η «προβολή» έχει γίνει υπερβολικά σημαντική, οι αθόρυβοι ηγέτες ξεχωρίζουν επειδή κάνουν το αντίθετο, μιλάνε όταν πρέπει. Αυτό είναι λειτουργία ευθύνης. Παρόντες χωρίς να είναι φορτικοί. Σταθεροί όταν όλοι αγχώνονται. Οι εταιρείες που έχουν τέτοιους ανθρώπους χτίζουν οργανισμούς πιο ανθεκτικούς και πιο ώριμους. Γιατί η ηγεσία δεν είναι το «ποιος φαίνεται». Είναι το τι κάνεις και τι πετυχαίνεις. Η χώρα έχει έλλειμμα ηγεσίας σε όλα τα επίπεδα, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και αυτό δεν είναι βιώσιμο.
Θες να πείσεις ότι είσαι κάτι μεγάλο;
Διάλεξα τρία πολύ ισχυρά και αληθινά παραδείγματα ηγετών που δημιούργησαν «σιωπηλά», χωρίς κανένα θόρυβο, χωρίς υπερβολική αυτοπροβολή ή κάλυψη στα media, αλλά είχαν τεράστιο αντίκτυπο. Κι εμείς εδώ σήμερα (τι ντροπή) συζητούμε για τον team leader / μανατζαραίο που πήρε το benefit-leasing αυτοκίνητο, είναι πρώτος στο LinkedIn, αλλά δεν μιλάει με την ομάδα εργαζομένων που έχει…αχ, παρακμή…
1. John Bardeen: ο «αόρατος» νομπελίστας που άλλαξε τον κόσμο δύο φορές, με τα δύο Nobel Φυσικής. Παρ’ όλα αυτά ελάχιστοι τον γνωρίζουν. Δεν έκανε ποτέ δημόσιες εμφανίσεις, δεν επιδίωξε φήμη, δεν μιλούσε για τα επιτεύγματά του. Κι όμως ήταν συνδημιουργός του τρανζίστορ, έφερε ψηφιακή επανάσταση, θεμελίωσε τη θεωρία της υπεραγωγιμότητας και δίδαξε νέους επιστήμονες με σεμνότητα. Ο ίδιος έλεγε: «Το σημαντικό είναι η δουλειά, όχι το όνομά μου πάνω σε αυτή.» Ένας άνθρωπος με κολοσσιαίο αποτύπωμα, αλλά χωρίς κανένα εγωισμό. Κοιτάξτε γύρω…
2. Chuck Feeney: ο επιχειρηματίας που χάρισε σχεδόν όλη την περιουσία του σε αγαθοεργίες. Συνιδρυτής των Duty Free. Αν και δισεκατομμυριούχος, ζούσε χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς ιδιόκτητο ακίνητο (αχ Ελληναρά μου!), φορώντας ρολόι αξίας 10 δολαρίων, αλλά δημιούργησε ένα από τα πιο γενναιόδωρα προγράμματα φιλανθρωπίας στον κόσμο και δώρισε πάνω από 8 δισ. δολάρια στο «Giving While Living» και μετά από χρόνια αποκαλύφθηκε η ταυτότητά του. Μοναδικός: «Δεν βλέπω λόγο να περιμένω μέχρι να πεθάνω, για να βοηθήσω.»
3. Satya Nadella: ο manager που άλλαξε τη Microsoft χωρίς ανακοινώσεις, ακόμη κι όταν έχανε χρηματιστηριακά… Όταν ανέλαβε CEO, δεν λάνσαρε νέο slogan (sic). Ασχολήθηκε με την αλλαγή κουλτούρας ενός “δεινοσαύρου”. Με χαμηλούς τόνους και επικέντρωση στο προσωπικό έστρεψε την εταιρεία στο cloud, μείωσε το εσωτερικό «εγώ» (έλεγαν είμαστε γίγαντες… εσείς ανθρωπάκια), έφερε συνεργασίες και ισχυρό R&D. Μετέτρεψε την εταιρεία σε ευέλικτη, καινοτόμο και κερδοφόρα μηχανή. Οι εργαζόμενοι λένε ότι η μεγαλύτερη αλλαγή του ήταν η ηρεμία.
Είμαι ο Τάσος Παγκάκης. Βοηθώ leaders και ομάδες να μετατρέπουν την αλλαγή σε ανάπτυξη, δουλεύοντας στο τρίγωνο Στρατηγική-Επικοινωνία-Υλοποίηση. Παρεμβαίνω όπου υπάρχει ασάφεια, για να δώσω πλαίσιο αποφάσεων, καθαρό narrative και roadmap. Λιγότερο θόρυβο, περισσότερη ευθυγράμμιση, σωστή υλοποίηση. Αν θέλεις ξεκάθαρη κατεύθυνση στη στρατηγική, μίλησέ μου και θα σε βοηθήσω.
